Boulevardier

Ιστορία

Το Boulevardier δημιουργήθηκε στο Παρίσι της δεκαετίας του 1920 από τον Erskine Gwynne, έναν πλούσιο Αμερικανό εκπατρισμένο που ίδρυσε και επιμελήθηκε ένα περιοδικό με το όνομα „Boulevardier". Το κοκτέιλ εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο βιβλίο του Harry McElhone του 1927 „Barflies and Cocktails", όπου ο Gwynne αναφέρεται ως εφευρέτης του. Ουσιαστικά ένα Negroni με μπέρμπον αντί για τζιν, το Boulevardier αντιπροσωπεύει τη σύγκρουση των αμερικανικών και ιταλικών κουλτούρων ποτού στον εκλεπτυσμένο κόσμο του Παρισιού της Χαμένης Γενιάς. Ενώ το Negroni είναι τραγανό και βοτανικό, το Boulevardier είναι πλούσιο και ζεστό. Το μπέρμπον φέρνει γλυκύτητα καραμέλας, βανίλια και νότες βελανιδιάς που συνδυάζονται υπέροχα με τον πικρό πορτοκαλένιο χαρακτήρα του Campari. Το γλυκό βερμούτ προσθέτει βοτανική πολυπλοκότητα και στρογγυλοποιεί το ποτό. Το αποτέλεσμα είναι μια πιο γεμάτη, πιο φθινοπωρινή εκδοχή του προτύπου Negroni—εκλεπτυσμένη, με έμφαση στο αλκοόλ και βαθιά ικανοποιητική. Το Boulevardier απευθύνεται σε λάτρεις του ουίσκι που είναι περίεργοι για πικρά κοκτέιλ, φανατικούς του Negroni που αναζητούν εναλλακτικές για κρύο καιρό και όποιον εκτιμά τη ζεστασιά του αμερικανικού ουίσκι σε κλασικές μορφές. Είναι ιδανικό για φθινοπωρινές και χειμωνιάτικες βραδιές, μεταδειπνητικό στοχασμό και περιστάσεις που απαιτούν κάτι ουσιαστικό. Επαγγελματικές συμβουλές: Η αναλογία του αλκοόλ έχει σημασία· ίσα μέρη το κάνουν πιο παρόμοιο με το Negroni, ενώ 1,5:1:1 αφήνει το μπέρμπον να λάμψει. Το ουίσκι σίκαλης δημιουργεί μια πιο πικάντικη, πιο στεγνή παραλλαγή. Ανακατέψτε σωστά—πάνω από 30 περιστροφές—για σωστή αραίωση και θερμοκρασία. Ένα ποιοτικό γλυκό βερμούτ κάνει σημαντική διαφορά. Πιέστε τη φλούδα πορτοκαλιού πάνω από το ποτό για να απελευθερώσετε τα έλαια, στη συνέχεια ρίξτε την μέσα. Ένας μεγάλος κύβος πάγου διατηρεί την ακεραιότητα του ποτού περισσότερο.