Τζάσμιν

Ιστορία

Το Τζάσμιν δημιουργήθηκε από τον Paul Harrington στο Townhouse Bar & Grill στο Emeryville της Καλιφόρνιας, στις αρχές της δεκαετίας του 1990—πριν η αναγέννηση του craft cocktail κάνει τέτοιες δημιουργίες κοινότοπες. Ο Harrington ήταν πρώιμος υποστηρικτής των φρέσκων υλικών και των στοχαστικών συνταγών, δημοσιεύοντας τη δουλειά του online πριν υπάρξει ο όρος 'food blogger'. Το Τζάσμιν έγινε μία από τις πιο επαινούμενες δημιουργίες του, αποδεικνύοντας ότι μια σχετικά απλή συνταγή μπορεί να επιτύχει αξιοσημείωτη πολυπλοκότητα. Το προφίλ γεύσης αψηφά τη σύντομη λίστα υλικών. Το τζιν παρέχει τη βοτανική βάση, το λεμόνι φέρνει φωτεινή εσπεριδοειδή οξύτητα, το Cointreau προσθέτει γλυκύτητα πορτοκαλιού—μέχρι στιγμής τυπικό έδαφος sour. Αλλά η μικρή δόση Campari μεταμορφώνει τα πάντα, συνεισφέροντας πικρή πολυπλοκότητα που κάνει το ποτό ταυτόχρονα γλυκό, ξινό και πικρό. Η ροζ απόχρωση είναι υπέροχη, και η γεύση προσφέρει στρώματα που αποκαλύπτονται σταδιακά. Το Τζάσμιν απευθύνεται σε όσους απολαμβάνουν την πικρότητα χωρίς να κατακλύζονται, τους λάτρεις του Negroni που αναζητούν κάτι ελαφρύτερο, και οποιονδήποτε εκτιμά την πολυπλοκότητα από τον μινιμαλισμό. Έχει γίνει αγαπημένο των μπάρμαν για να δείξουν πώς μικρές ποσότητες πικρών υλικών μπορούν να ανυψώσουν απλά ποτά. Παρόλο που δεν περιέχει γιασεμί, το όνομα υπαινίσσεται τη λεπτή, λουλουδένια ποιότητα που επιτυγχάνει το ποτό. Συμβουλές επαγγελματία: Η μέτρηση Campari είναι κρίσιμη—πάρα πολύ και η πικρότητα κυριαρχεί· πολύ λίγο και είναι απλά ένα lemon drop. Ποιοτικό triple sec (Cointreau, Combier) έχει μεγαλύτερη σημασία απ' ό,τι περιμένατε. Το London Dry gin λειτουργεί καλύτερα για ισορροπία. Μόνο φρέσκος χυμός λεμονιού—η οξύτητα είναι απαραίτητη για να εξισορροπήσει τα γλυκά και πικρά στοιχεία. Εκφράστε τη φλούδα λεμονιού πάνω από την επιφάνεια του ποτού για αρωματική λαμπρότητα.